Mój jest ten kawałek podłogi nie mówcie mi więc co mam robić bo i tak po swojemu zrobię, na wyczucie, tak jak mi w duszy zagra, tak jak mi serce podpowie .....
Witam serdecznie i zapraszam do mojego przemyśleniowego Świata na moim i tylko moim ,,kawałku podłogi,, - tutaj przemyślenia i jakieś tam wydarzenia są usadowione ...... na tych czterech chmurkach poniżej zawarte konkretniejsze sprawki moje ......

Nie biorę odpowiedzialności za mylne zrozumienie

czy nadinterpretację tego co autor(ja) miał na myśli.

czwartek, 21 stycznia 2010

Moje Babcie ...

No cóż, laurki nie będzie, karteczki nie będzie ... nie mam jej dla kogo zrobić ... moje Babcie i moi Dziadkowie już dawno odeszli ... pozostały wspomnienia ... pozostały zdjęcia ....... .
Pozostały geny .... jestem wdzięczna, że mam ich po moich Babciach aż tak dużo ... odziedziczyłam też po nich talent do radzenia sobie w życiu - za to jestem Babci Zofii i Babci Konstantynie szczególnie wdzięczna ... .
Na zdjęciu środkowym to moje urodziny ..... niecałe 50 lat wstecz.
..............................
Ja też już jestem babcią ... dzisiaj dostałam laurkę od mojej Wnusi Karolinki.
....................................

15 komentarzy:

  1. Danusiu, cudowne zdjęcia :) tylko pozazdrościć

    OdpowiedzUsuń
  2. Herbata w szklankach... u mnie w domu było to samo (w tym samym czasie)

    OdpowiedzUsuń
  3. Piękne wspomnienia, pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Ja też nie mam już babc, ale pozostały w sercu i to chyba najważniejsze :*

    OdpowiedzUsuń
  5. Herbata w szklankach, babka łaciata ... na urodzinowym zdjęciu jest mój Dziadek, który za dwa miesiące, w kwietniu odszedł ... byłam świadkiem śmierci ... wspomnienie chwil spędzonych z Nim jest dla mnie cenne (gotował świetne kartoflanki, wołał mnie, dawał w każdą łapkę łyżkę i mówił smacznego ... dziwne ale pamiętam ich smak).
    Najważniejsze, że w sercu pozostały ... wzorem dla mnie były i są ... obie żyły w ciężkich czasach ale radziły sobie z przeciwnościami losu.
    Wspomnienia, obrazy ... jedne zatarte inne na wyciągnięcie ręki ... trochę zdjęć, jakaś tam pamiątka. Ciekawe co po mnie zostanie:)

    OdpowiedzUsuń
  6. ciepłe wspomnienia, na pewno grzeją serce:)

    OdpowiedzUsuń
  7. W sumie :) jesteś taką blogową Babcią, więc wszystkiego dobrego ode mnie :)
    Najlepsze życzenia!!!!!!

    OdpowiedzUsuń
  8. Masz zachowane wspaniale zdjecia! Piekna pamiatka! Pozdrawiam serdecznie!

    OdpowiedzUsuń
  9. Babcie Twoje rewelacyjne i chyba będe musiała trochę zweryfikować Twoje podobieństwo do przodków...
    Pytanie co po Tobie zostanie??? Cały ten przepiękny niebanalny świat cudownych drobiazgów, rozsiany po wielu domach wraz z Twoim sercem i uśmiechem i nietuzinkową wizją codzienności.A ile jeszcze wniesiesz do tejszarej codzienności kolorów o tym nie wspomnę. A tak naprawdę to cieszmy się co dziś i teraz, bo i tak swoją radością zapracowujemy na dobrą pamięć o nas.

    OdpowiedzUsuń
  10. Danusiu ,cudne zdjecia!!jakie to piekne moc wrocic mysla i sercem do tych osob tak nam bliskich!!
    Jestes niesamowicie podobna do babci z pierwszej fotografii!!!!

    Serdecznie zapraszam po odbior wyroznien!! :)

    OdpowiedzUsuń
  11. Takie sentymentalne zdjęcia są oryginalne. Mają jakby swój urok... Którego nie oddadzą najlepsze cyfrówki. Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  12. Dziękuję serdecznie ... trochę choróbska mam w domu więc chwilowo ,,nie mam czasu,, na więcej ... na pewno nadrobię ... dziękuję i pozdrawiam:)

    Też zauważyłam, że jestem podobna do Babci Zofii - mam Jej uśmiech ... .

    OdpowiedzUsuń
  13. me gustaria poder escribirte en tu idioma..Me gusto visitar tu blog...todo esta muy bueno ,,pero las fotos son maravillosas.
    muchos saludos...desde Argentina y USA

    OdpowiedzUsuń
  14. Dziękuję za miłe słowa aż z tak daleka ... Pozdrawiam Argentynę i USA:)

    OdpowiedzUsuń

Cieszę się, że czasami mnie odwiedzasz ...
Dziękuję :)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...